Oonah V. Joslin: „Ludek’s Dawn”

Dawn after Bellot Strait        Wschód słońca po przepłynięciu Cieśniny Bellota. Fot. W. Jacobson (z pokładu Vagabond II, 26.08.1988r.)

Standing amid a symmetry of sky and sea                                                                                            rippling like the destiny                                                                                                                     of the sail that drove him

 towards mackerel sky and mackerel sun                                                                                         burning the horizon.                                                                                                                              Like a „latter day Moses”

 standing there with God                                                                                                                  no mountain now, no desert, no                                                                                                    commandment on His lips

 only the gifts                                                                                                                                     of sea and sight                                                                                                                              and silence.

                                           Oonah V. Joslin,  04.2008.

Świt Ludka

Pomiędzy morzem połyskliwym i chmurami                                                                                                                                   morskiego przeznaczenia siłami                                                                                                                                                           które go tutaj przywiodły

 ku słońcu i niebu makrelowemu                                                                                                                                                            a słońcu widnokrąg rozpalającemu.                                                                                                                                                      Niczym „ Mojżesz współczesny”

 będąc tam z Tobą o Panie                                                                                                                                                                      z ust Twoich żadne przykazanie                                                                                                                                                              i nie ma pustyni ni góry

 tylko te dary                                                                                                                                                                                           z morza, widoku                                                                                                                                                                                       i ciszy.

                             tłum. (zs)

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Czytając wiersz, dobrze jest spojrzeć na fotografię, bo jak pisze w e-mailu  Wojciech Jacobson: … Wiersz jest właściwie inspirowany fotografią. Ludek był w tle, bo jednocześnie autorka czytała (w tłumaczeniu) nasze odczucia… Ludek spał, obudziłem go dla tego wschodu … był to jeden z piękniejszych momentów naszej żeglugi we dwóch z Ludkiem, po przejściu cieśniny Bellota – działu wodnego między Pacyfikiem a Atlantykiem ….  A w liście do autorki wiersza tak oto opisuje wrażenia wyniesione z tamtej chwili: …The dawn of the next day was, for me and Ludek alike, the most wonderful moment of our Arctic voyage; I can still see it. The sun rising above the bay, a delicate crunching sound produced by the thin ice cover as it was being broken by the bow, and a soaring feeling, most probably known only to mountain climbers after a successful assault on the top. We’d made it, we’d passed through!…

O samej fotografii, autorstwa Wojciecha Jacobsona, autorka wiersza Oonah Joslin  pisze w e-mailu: …That photograph is magnificent.  In fact I began to write a poem about it so emotional was my response…”.                                                                                                           (zs)

________________________________________________________________________________________________________Oonah V. Joslin (nee Kyle) – angielska poetka urodzona w Ballymena (Północna Irlandia); po ukończeniu pracy pedagogicznej pisze głównie poezje i tzw. „flash  fiction”; mieszka w Anglii; więcej o autorce wiersza na stronie internetowej www.writewords.org.uk/oonah/ lub na stronie www.bewilderingstories.com

~~~~~~~~~~~~~~                                                                                                                           Tekst pierwotnie ukazał się w Zeszytach Żeglarskich nr 22, maj 2008, str. 24.